©xkont 2008

ο χρόνος, είναι μία διάσταση χώρου.
ο χρόνος κινείται. και κινείται επιταχυνόμενα. το κάθε δευτερόλεπτο σήμερα διαρκεί περισσότερο από το κάθε δευτερόλεπτο μετά από 100.000.000 χρόνια (whatever χρόνια can be).

άρα:

το σύμπαν είναι σε μία τετραδιάστατη κατηφόρα.
ούτε μπιγκ-μπαγκ ούτε τίποτα.
η σταθερή ακτινοβολία που έρχεται από παντού είναι ο ορίζοντας από τον οποίο πέσαμε.
ο χρόνος πριν το μπιγκ-μπαγκ ήταν άπειρος ακριβώς επειδή το σύμπαν «στεκόταν».

τελικά, όλα σε αυτή τη ζωή ξεκινάνε από κάπου και πάνε κατά διαόλου.

reverse-ity

η κατάληξη αυτής της πτώσης θα είναι όταν το σύμπαν διαστελλόμενο φτάσει να γίνει ένα σημείο άπειρης μάζας και μηδενικού χώρου.
ναι, από την μαύρη τρύπα έρχομαι και στην μαύρη τρύπα πηγαίνω,
το ενδιάμεσο είναι 'απλά' όλη η «ιστορία» του σύμπαντος.

μέσα σε αυτή την «ιστορία», κυλάω και εγώ στη δική μου κατηφόρα παραβγαίνοντας με τον παρελθοντικό εαυτό μου...

θα ήθελα να ξέρω αυτόν τον αλήτη που έσπρωξε το σύμπαν στην αντιληπτότητα...