είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύω post με προσωπικές στιγμές, αλλά δεν άντεξα στον πειρασμό.

...και ξαφνικά δέχομαι ένα τηλεφώνημα από μία αγαπημένη φίλη, κατά τις δώδεκα τη νύχτα, που λέει: «μόλις απέκτησα email, και παίρνω τους γνωστούς μου να μου στείλουν για να δω πως δουλεύει».

και στέλνω

subect: erwtiki eksomologish
«γειά σου.

το όνομα μου είναι xkont (εξ κοντ)

είμαι υπάλληλος του Δήμου στην καθαριότητα και είμαι χειριστής δίτροχου ατομικού απορριμματοφόρου με αποσπώμενους συλλέκτες για ήπια χειρονακτική απορρύπανση πεζοδρομίων.

σε βλέπω κάθε πρωί στη στάση του λεωφορείου και σκέφτομαι πως θα ήταν να ζούμε μαζί.

να είχαμε τη δική μας πιτσαρία, δύο στενά πίσω από την Λένορμαν.
ομολογώ πως μας ονειρεύομαι να έχουμε 4 χοντρά παιδιά τα οποία είναι μονίμως λερωμένα και σκούζουν καθώς εσύ τα κυνηγάς με μια παντόφλα στην κουζίνα της πιτσαρίας για να σταματήσουν να τρώνε τον άμπακο και να τσιμπολογάνε από τα πιάτα που είναι για τους πελάτες.

μάλιστα, φαντασιώνομαι και πως σε κερατώνω κρυφά με την αλβανίδα γκαρσόνα που έχουμε η οποία στην αρχή μου τα έτρωγε με εκβιασμούς ότι θα με καταγγείλει που δεν της είχαμε ΙΚΑ και όταν της βάλαμε και το ΙΚΑ μου τα τρώει με εκβιασμούς ότι θα τα πει όλα σε σένα.

ονειρεύομαι τις υπέροχες στιγμές που θα μπορούσαμε να ζήσουμε όταν θα γύρναγα από την αλβανίδα γκόμενα και θα σε σάπιζα στο ξύλο για να σου αποδείξω πόσο σε αγαπώ.
φαντάζομαι τα 4 μούλικά μας να βάζουν φωτιά στους κάδους της γειτονιάς και εμείς να τα καμαρώνουμε κρυφά από το περβάζι αλλά και ως συνειδητοί γονείς να τα σπάμε στο ξύλο γιατί δεν έγραψαν σημείωμα που να αναλαμβάνουν την ευθύνη ως λαϊκή τρομοκρατική οργάνωση...

μετά σκέφτομαι πως κάνουμε μαζί όνειρα για να αποκτήσουμε και ένα περίπτερο και πως τα καλοκαίρια θα πηγαίνουμε διακοπές στα Μέθανα σε μια υπέροχη αυλή.

ονειρεύομαι τη στιγμή που θα παντρεύουμε τα παιδιά μας στο εκκλησάκι των φυλακών Κορυδαλλού και όλοι οι άλλοι τρόφιμοι θα τους κάνουν τις δουλειές επειδή τα φοβούνται.

θέλω να γεράσουμε μαζί. δακρύζω στη σκέψη να είμαστε δύο γεροντάκια και να με βρίζεις γιατί σου κατέστρεψα τη ζωή, και εγώ να σου λέω ότι ο κώλος σου έχει γίνει τεράστιος...

ορίστε, σου εξομολογήθηκα το πάθος που με διακατέχει κάθε πρωί που σε βλέπω στη στάση ενώ επιχειρώ στο απέναντι πεζοδρόμιο.

τόσος είναι ο πόθος μου που ζήτησα απόσπαση στο πεζοδρόμιο της στάσης σου μήπως και καταφέρω να σου μιλήσω, αλλά μου το αρνήθηκαν επειδή δεν ήμουν του κόμματος.

γι'αυτό και σου έγραψα αυτό το email.»


RE: erwtiki esomologish
«γεια σου αγνωστε!εχω τοσα πολλα να σου πω αλλα παλευω 5 λεπτα να γραψω μια λεξη!
ήθελα να ήξερα ποιος ανακάτεψε τα γράμματα στο πληκτρολόγιο...»


ΥΓ
για όποιον μοιράζεται την ίδια απορία, ο Christopher Sholes το 1874 .