είναι must σε κάθε blog να έχει και ένα άρθρο περί της blogότητας.
βαθειά ερωτήματα:
γιατί κάποιος γράφει; ποιός τον διαβάζει; γιατί τον διαβάζει; πώς τον διαβάζει; γιατί να σχολιάσει; πώς να σχολιάσει; πόσο προσωπικά πρέπει να γράφεις; πόσο να γράφεις; πόσο συχνά να γράφεις; να βάλεις τα μούτρα σου ή να μην βάλεις τα μούτρα σου; κρύβεσαι; προβάλλεσαι;
και άλλα πολλά.

δεν σνομπάρω. να θέσω όμως και τα δικά μου ερωτήματα;
γιατί θα πρέπει να υπάρχει αιτιολογία;
γιατί πρέπει σώνει και καλά να υπάρξει η "blogoσφαιρα" και οι ομογενοποιημένοι "bloggers" που είναι "κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι", "περιβαλλοντικά ενήμεροι" και άλλα πολλά;
γιατί πρέπει να υπάρχει ένα "πρέπει" σύμφωνα με το οποίο να κρίνουν "κάποιοι σωστοί και καλοί bloggers" τους "άλλους", τους μαλάκες δηλαδή, που, γιατί να είναι μαλάκες αυτοί και όχι οι "καλοί";

είναι η αναγνωσιμότητα το κριτήριο για ένα καλό blog;
εάν ναι, τότε και ο ΒΑΣ-ΒΑΣ ορθώς κόπτεται όταν του προσβάλλουν την "καλλιτεχνική του αξία" αφού κόβει όσους δίσκους δεν κόβουν κάποιοι άλλοι όλοι μαζί...

δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει, δεν πιστεύω ότι οι bloggers έχουν κάτι κοινό.
έχουν τόσα κοινά όσα και αυτοί που έχουν ένα αυτοκίνητο: είναι πολλοί.

το γιατί γράφω εγώ το έγραψα πρώτο και βρίσκεται στην "παγίδα" - γιατί -
άλλος αισθάνεται πως δεν τον καταλαβαίνει κανείς και βάζει τις σκέψεις του στο μπουκάλι και τις πετάει στον διαδικτυακό ωκεανό, άλλος πνίγεται από την πληθώρα σημαντικοτήτων που "θα έπρεπε" ο κόσμος να γνωρίζει και ανεβαίνει στο ηλεκτρονικό βήμα για να κηρύξει... άλλος ψάχνει θαυμαστές, άλλοι γκόμενες, και πάει λέγοντας...

η αυταρέσκεια είναι τελικά μία βασική προϋπόθεση και δυστυχώς πολλές φορές επιβεβαιώνεται με χιλιάδες hits.
ας είμαστε ειλικρινείς, δεν υπάρχει κανενός είδους επικοινωνίας που κάποιος να την κάνει "για τον εαυτό του". (και είναι πολύ εκνευριστικό να ακούς μουσικούς, ζωγράφους και καλλιτέχνες "να κάνουν τέχνη για τον εαυτό τους" - εδώ δεν μιλάμε για αυταρέσκεια, μιλάμε για ψυχοπαθολογικές καταστάσεις...)

εντάξει τώρα.
το blog μου έκανε την αυτοαναφορική του συστροφή που επιβάλλει η blogότητα στη blogόσφαιρα της κοινότητας των blogger.
αυτοαναρωτήθηκε για την ύπαρξή του...
(σε λίγο θα αναζητήσει και το Δημιουργό του να του ζητήσει τα ρέστα)

τώρα θα με κοιτάω στον καθρέφτη το πρωί και θα μου επαναλαβάνω:
- είσαι blogger
- κολυμπάς στην blogόσφαιρα
- η blogότητα σε περιβάλλει, σε διαπερνά και σε διαποτίζει
- είσαι μέλος της "κοινότητας"
- είμαι ο xkont και χτες το βράδυ έγραψα!
--- bravo xkont, ο xkont χτες το βράδυ έγραψε (θα επαναλαμβάνει ρυθμικά η ανύπαρκτη "κοινότητά" Μου)


ΥΓ
το μηλαράκι εξυψώθηκε στα ουράνια (αφού στις πρώτες-πρώτες μέρες του internet οι mac users ήταν η συντρηπτική πλειοψηφία)