Σκηνές από το νησί των καθρεφτών E-mail
xkont   
03.05.07

gloss επειδή είστε όλοι έξυπνοι άνθρωποι (γι' αυτό και δεν πατάει κανείς εδώ) αφήνω τις σάλτσες και τις επεξηγήσεις και μπαίνω κατευθείαν στην ουσία: θα μπορούσα να υπερασπιστώ τις απόψεις μου με ένα απόλυτο τρόπο ορίζοντας τη δημοκρατία, την ελευθερία της βούλησης, την ελευθρία γενικότερα και από εκεί θα παίρναμε την μεζούρα να τους μετρήσουμε όλους τους κερατάδες για να δούμε πόσο είναι αυτό που είναι.

η αλήθεια όμως είναι πως ανάλογα με τον ορισμό θα άλλαζε και το συμπέρασμά μας. μπορεί να υπάρξει ένα μέτρο πριν από ένα αξίωμα; δυστυχώς όχι. τότε πού μπαίνει ο πήχυς για να δούμε τί είναι όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας;
είμαστε εμείς οι ίδιοι ο πήχυς; ο καθένας μας;
μέσα στην αιώνια σούπα δηλαδή, ο καθείς μεταφράζει / δημιουργεί ένα κόσμο «κατά βούληση» και όλα είναι ανεκτά αν ο «δικός μας» ταιριάζει με το «δικό» του;

πολύ θα θέλατε...

δυστυχώς για όλους εσάς (που θα θέλατε να είναι έτσι) κάποια πράγματα δεν έχουν πέσει από τον ουρανό για να τα μεταφράζουμε κατά βούληση.
ΟΚ η πραγματικότητα είναι αυτό που ο καθένας αποφασίζει να ζει προσωπικά - και αναρωτιέμαι γιατί σε κάποιους διαγνώσκουν ψυχικές ασθένειες που αφορούν στην αντίληψη της πραγματικότητας ενώ όλους τους άλλους τους έχουν αμολυμένους να επιβάλλουν τη διαστροφή τους ως πραγματικότητα των γύρω τους.

η Δημοκρατία όμως, δεν είναι μία λέξη που περιμένει τον καθένα να την γεμίσει με τις βλακείες του (όπως οι δικές μου, ας πούμε). είναι μία λέξη που εμφανίστηκε, ορίστηκε και έγιναν προσπάθειες να δοκιμαστεί στην πράξη.

αφήνουμε την πράξη στην άκρη γιατί η πράξη είναι στην πραγματικότητα που είπαμε.

η έννοια όμως υπάρχει εκεί που μας λέει ο Πλάτωνας. μόνη της, έξω από κάθε πραγματικότητα. με ορισμό και περιεχόμενο. μπορεί να χρησιμοποιούμε τις λέξεις κάθε μέρα τόσο πολύ που να νομίζουμε ότι ζούμε με αυτές αλλά πρέπει να κοιτάμε εκεί στον ουρανό της γνώσης και της ψυχής μας ώστε να μην χάνουμε το μέτρο με το οποίο πρέπει να συγκρίνουμε την καθημερινότητα γύρω μας. Δημοκρατία δεν είναι επειδή ο ισχυρός επικαλείται το πολίτευμά του Δημοκρατία.

ο ισχυρός όμως γράφει την ιστορία
ο ισχυρός ορίζει την «κοινή» λογική
ο ισχυρός «οδηγεί» την επιστήμη στην κατεύθυνση από την οποία περιμένει όφελος
ο ισχυρός ΘΕΛΕΙ να ξανα-ορίσει τις έννοιες κατά την δική του βούληση.


και το κάνει κάθε μέρα, κάθε λεπτό, και συμμετέχουμε εμείς οι ίδιοι στην προώθηση του
«νέου ενιολογικού λεξικού της νέας εποχής».

οι αμερικάνοι επιβάλλουν τη Δημοκρατία στο Ιράκ. το κογκρέσσο ψηφίζει την αποχώριση, ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόερδος ασκεί βέτο και λέει:
«δεν θα αποφασίσουν οι πολιτικοί πότε θα φύγουν τα στρατεύματα, αυτή είναι απόφαση των στρατιωτικών»

ποιό είπαμε είναι το καθεστώς;