μην ντρέπεσαι, γίνε fan!  fb.jpg
σε αναζήτηση της κρίσης E-mail
xkont   
18.09.07
bcn_clock.jpg
αυτό που σιχαίνομαι γενικά στη ζωή και ειδικά στην πολιτική ζωή είναι η δραματικά αργές εξελίξεις. λατρεύω τις στιγμές κρίσης γιατί κάθε φορά εκεί είναι που γεννιέται η ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει με γρήγορους ρυθμούς.

οι εκλογές διαφημίζονται κάθε φορά ως «οι πιο κρίσιμες μετά τη μεταπολίτευση» και πολλά άλλα, και κάθε φορά διατηρώ μια κρυφή ελπίδα ότι κάτι δραματικό μπορεί να γίνει.

το βήμα όμως δεν γίνεται ποτέ. ίσως γιατί ο πραγματικός εγγυητής αυτού του βήματος είναι κάποιο στέλεχος που δεν θα του δοθεί ποτέ ο λόγος.

ίσως γιατί αυτή είναι η πορεία της ζωής.
να σέρνεται όπως το σαλιγκάρι: αργά πάνω στα σάλια του

η ζωή επιτυγχάνει με μεγάλη ακρίβεια να αποφεύγει τις λύσεις και τις οριστικές κρίσεις και να πλαγιολισθαίνει είτε μπροστά είτε πίσω και όταν τα ουσιαστικά βήματα ολοκληρωθούν, να έχει γίνει με τόσο αργό ρυθμό που να μην μπορείς να χαρείς λίγο αέρα να χτυπάει το πρόσωπό σου.
να μην μπορείς να χαρείς το βήμα γιατί τελικά είναι αναγκαστικό και όχι επιλεγμένο. και τότε να μην καλύπτει τις ανάγκες του παρόντος γιατί έχει αργήσει τόσο που είναι πλέον παροχημένο και εμποδίζει το επόμενο βήμα που θα έπρεπε να συντελεστεί αυτή τη στιγμή.

να και πάλι ο χρόνος από τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε.
η μουσική είναι η μόνη λύτρωση ενάντια στον μετρούμενο χρόνο.
επειδή μουσική είναι η οργάνωση των ήχων στο χρόνο.

ο ήχος στη μουσική κάνει το χρόνο να τρέχει ή να παγώνει ακολουθώντας το χρόνο της ψυχής μας.
σπάει το φρικιαστικά ακριβές τικ-τακ του ρολογιού για να δώσει τόσες λύσεις και τόσα αδιέξοδα όσα λαχταρά η καρδιά μας.

είμαι ανυπόμονος, αλλά δεν μπορώ να χαλάσω το ρυθμό.

κι επειδή ξεκίνησα με την πολιτική, να πω πως

είναι κρίμα που οι πολιτικοί δεν έχουν αντίληψη ούτε του ρυθμού, ούτε του tempo, ούτε του tactus στην πολιτική.

όσοι είναι μουσικοί ξέρουν ότι φάλτσος δεν είναι αυτός που δεν τραγουδάει σωστά, αλλά αυτός που δεν ακούει σωστά.

το να είσαι όμως εκτός ρυθμού δεν οφείλεται στην μη-ικανότητα σου να μετράς.

οφείλεται στην ανικανότητα σου να αντιλαμβάνεσαι τη σχέση σου με το σώμα σου.
το να είσαι εκτός tempo οφείλεται στην ανικανότητά σου να αντιλαμβάνεσαι το περιβάλλον σου.
και το να μην έχεις αίσθηση του tactus οφείλεται στην ανικανότητά σου να αντιληφθείς τη σχέση σου με το σύμπαν.


...γιατί με κοιτάς έτσι;