έτσι, όσο και αν καθημερινά χρησιμοποιούμε τον συγκερασμό της ανύπαρκτης αυτής μεσαίας νότας, ξέρουμε πως το 4,5 δεν υπάρχει για εμάς. και έτσι ένας τόνος είναι στρογγυλός και όχι τετράγωνος.
μια ιδέα ίσως να ήταν να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε στη μουσική το π, να δούμε ότι το ημιτόνιο δεν είναι ένας τόνος διά δύο (μισοτόνιο δηλαδή) αλλά το ημίτονο του τόνου.

μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτώ αυτό στο μέλλον αφού δεν ξεκίνησα να γράψω για όλα αυτά. ξεκίνησα να γράψω πως ονομάζουν οι κινέζοι αυτές τις πέντε νότες τους.

ξεκινάνε από κάτω και πάνε προς τα επάνω.
πρώτη νότα - ο Αυτοκράτορας
δεύτερη νότα - ο Πρωθυπουργός
τρίτη νότα - ο Λαός
τέταρτη νότα - οι Κρατικές Υποθέσεις
πέντη νότα - η Εικόνα του Κόσμου

για να είσαι εδώ μάλλον σου κόβει οπότε το στόρυ του Αυτοκράτορα στη βάση, του Πρωθυπουργού και του Λαού δεν χρειάζεται καν να το σχολιάσω. αν χρειάζεται με απογητεύεις.

κορυφή η Εικόνα του Κόσμου. χμ. η εικόνα μου κάνει πολλά αλλά ο Κόσμος;
«κόσμος» επειδή η Δημιουργία του μεγαλοδύναμου (αυτό το μεγαλοδύναμος είναι μαλακία τελικά. αφού αν έχει δύναμη και μέγεθος δεν είναι αυτός. και το αυτός άκυρο γιατί δεν μπορεί να έχει φύλλο. εκείνος; άρα κάποιος. πολύ κρίμα που δεν επικοινωνεί μαζί μας για να αυτοπροσδιοριστεί. μπα, μάλλον το αυτο- είναι το πρώτο πρόβλημα) anyways, μεγαλοτέτοιος, μεγαλοαπαυτός.
«κόσμος» το σύμπαν; το άπαν; μπα.
«κόσμος» ο κοσμάκης. μάλλον ο κοσμάκης αφού από τον αυτοκράτορα στον πρωθυπουργό κλπ μάλλον στην εικόνα του κοσμάκη γύρω μας πρέπει να καταλήγει αφού δεν μπορεί οι ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ να είναι ο προσαγωγέας του ΑΠΑΝΤΟΣ.

και αυτός είναι ο προβληματισμός μου για αυτά τα 20 λεπτά αυτή την παρaskεύη.

Τί δουλειά έχουν οι κρατικές υποθέσεις εκεί;
και οι κινέζοι δεν είναι χτεσινοί. αν δεν είχαν καμία δουλειά εκεί, κάποιος από τα τόσα δισεκατομμύρια Χ 15000 χρόνια θα είχε μια πιο καλή ιδέα για να πάει από τον Λαό στην εικόνα του Κόσμου.

αρχίζω να συνειδητοποιώ (ίσως ανακαλύπτοντας τον κινέζο μέσα μου - αλλά όντας ψηλότερος από ένα κινέζο ίσως να έχω μέσα μου παραπάνω από ένα κινέζο. ας πούμε ένα κινέζο και ένα μικρό κινεζάκι. ή ένα κινέζο με την ομπρέλα του.) ότι στην πραγματικότητα (λέξη ε;) μάλλον έχουμε υποτιμήσει πάρα πολύ το τί είναι οι κρατικές υποθέσεις, ως διάρθρωση, ως φιλοσοφία, ως συνεχές γιγνεσθαι, ως ΟΝΤΟΤΗΤΑ!

κρατικές υποθέσεις
είναι προσωπικές και απρόσωπες. αφορούν τα πάντα στη ζωή μας και κανέναν μας. είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζουμε τις ζωές μας. είναι αυτές που καταστρέφουν τις ζωές μας. κρατικές υποθέσεις είναι όλες οι υποθέσεις του κράτους. η εξωτερική πολιτική, η εσωτερική, η καταστολή, οι ελευθερίες, οι νόμοι για την περιουσία και τα διαζύγια και την ευθανασία, την παιδεραστία, την εκκλησία, το δικαστικό κύκλωμα, τα μέσα, το εμπόριο...

μεγαλοαπαυτέ μου! τί είναι εκτός κρατικών υποθέσεων;
θα ήθελα να φωνάξω "η αισθητική" αλλά πρόλαβα και το ξανασκέφτηκα... (Θεόδωρε Αγγελόπουλε δεν μπορείς να μου επιβληθείς. σε διαβάζω).
ο έρωτας;

οκ.

αλλά το ωραίο είναι ότι οι κρατικές υποθέσεις είναι ΠΡΙΝ την εικόνα του κόσμου. αυτό σημαίνει ότι η εικόνα του κόσμου είναι κάτι διαφορετικό από το σύνολο των δραστηριοτήτων του κόσμου. ή τελικά μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο απλό. το σύνολο των κρατικών υποθέσεων + Ό,ΤΙ τους ξέφυγε! = εικόνα του κόσμου.

εκτός από προσθετική στήθους, πέους, λιποαναρρόφηση και άλλα, να θυμηθείς ότι κάποτε θα γίνει μόδα η επέμβαση για να κάνεις τα μάτια σου σχιστά. το παίζεις που το παίζεις κινέζος, πάρε και λίγο από τη φιλοσοφία του.

η εικόνα μου αρέσει, του κόσμου, γιατί δεν είναι το περιεχόμενο. ίσως να υπονοείται ότι το περιεχόμενο του κόσμου είναι η μελωδία και ο ρυθμός από όλες τις νότες. ίσως όμως και για τον κινέζο να μην τίθεται ζήτημα περιεχομένου ως κάτι που πρέπει να περιγραφεί. μία νότα αρκεί για να δώσει την εικόνα του κόσμου. μήπως αυτή είναι η νότα στην οποία κάνουν οομμμμ οι βουδιστές μοναχοί; (πρέπει να το μάθω αυτό)

μία νότα η εικόνα του κόσμου. Πυθαγόρα είχες δίκιο. αν ο τόνος είναι στρογγυλός τότε και η μία νότα δεν μπορεί παρά να είναι σφαιρική. ένα σύμπαν από μόνη της. είναι δηλαδή θέμα διαστάσεων η όλη ιστορία του κόσμου της νότας, του ατόμου, της γης, του γαλαξία και ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας σε όλα τα άλλα.

συνειδητοποιώ ότι πολύ πιθανότατα πέρασα πολύ επιπόλαια τον Λαό.

σκέφτομαι ότι πέρασα ακόμα πιο επιπόλαια τον Πρωθυπουργό.

ο Αυτοκτάτορας... γιατί δεν επέβαλε τη θέση του στην κορυφή της κλίμακας; θα μπορούσε σίγουρα με ένα νόμο να το κάνει. όπως ο Αύγουστος ένα μήνα που τον έκανε με το ζόρι 31 ημερών, όπως ο χούλιο σέζαρ τον Ιούλιο (και για σπάσιμο τον έκανε και αυτόν 31 ημερών - έτσι για να μην έχετε απορίες ποιός γάμησε τον Φεβρουάριο - και για να το κλείσω το ημερολόγιο, ήταν στραβό το κλίμα ήρθε και το δίσεκτο και σε ποιόν θα πέσει ο κλήρος; στο μαλάκα που την είχε φάει ήδη δύο φορές)

δεν ξέρω, ίσως τελικά όλα αυτά είναι αυτά αλλά και τα σύμβολά τους μαζί και ανάποδα.

ο προβληματισμός μου παραμένει στις κρατικές υποθέσεις.

αν βάλουμε μέσα και τις αποστάσεις που δεν είναι ίδιες ανάμεσα στις νότες, τότε το «κενό» είναι ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και τον Λαό, αλλά πως είναι δυνατόν οι κρατικές υποθέσεις να είναι ανάμεσα στον Λαό και την Εικόνα του Κόσμου και όχι κάπου κοντά με τον Αυτοκράτορα και τον Πρωθυπουργό;

και εάν ήταν η τελευταία νότα, τότε όλα θα ήταν λογικά αφού όντας τελευταίες οι κρατικές υποθέσεις θα υπονοούσαν την κυκλικότητα του σύμπαντος και έτσι ειδωμένη θα ήταν ένα βήμα πριν τον Αυτοκράτορα, το φίδι θα δάγκωνε την ουρά του και εμείς θα το χτυπάγαμε με το ραβδί.

2:22 αυτή την παρaskεύη το αφήνω. ας αφαιθεί να ζυμωθεί κι άλλο, ίσως αύριο όταν πάω για να κόψω τη σύνδεσή μου στον ΟΤΕ να κατανοήσω το big picture των κρατικών υποθέσεων

θα επανέλθω