| μεταθάνατον ζωή - θέλω αλλά δεν μπορώ [1] |
|
| xkont | |
| 22.07.07 | |
 όσοι από εσάς έχετε «προσωπικές απόψεις» οι οποίες βασίζονται στην «προσωπική μετάφραση» των λέξεων και την «προσωπική λογική ανάπτυξη θέσεων» (και όχι επιχειρημάτων) για να καταθέσουν το «προσωπικό τους πιστεύω», αφήστε αυτό το κείμενο τώρα. αλλά επειδή ξέρω ότι είστε και πονηροί, θα βάλουμε την τάπα στη μπανιέρα για να μην χάνουμε νερά: θάνατος ο [θánatos] O19 : 1. η οριστική παύση των ζωτικών λειτουργιών ενός ζωντανού οργανισμού (...)έχουμε να κάνουμε μέ ένα οξύμωρο σχήμα. αφού ο θάνατος είναι το τέλος της ζωής, δεν μπορεί να υπάρξει ζωή μετά το τέλος της. εκτός αν αυθαιρετήσουμε πάνω στο «θάνατο», τη «ζωή», το «τέλος» και όσες άλλες λέξεις υπάρχουν μέσα στο λεξικό. - έτσι απλά;το ζήτημα της μετα-θάνατον ζωής, έχει δύο τόσο ισχυρές λέξεις με τόσο πολλές προεκτάσεις, μετασχηματισμούς του περιεχομένου τους και μεταφορικές χρήσεις (χωρίς καν να βάλουμε μέσα και την ψυχή) που τελικά τραβάνε την προσοχή (και την ανάλυση) από το κυρίαρχο ζήτημα αυτής της πρότασης που δεν είναι ούτε η ζωή, ούτε ο θάνατος... είναι το «μετά» αν ξαναπαίξουμε λίγο με το λεξικό θα δούμε ότι το «μεταθάνατον» μπορεί να μην είναι υποχρεωτικά το «μετά το θάνατο» αλλά πιθανότερα το «μαζί με το θάνατο». ας το αφήσουμε όμως και αυτό, γιατί τότε, η μεταθάνατον ζωή μας είναι τώρα. ζούμε την ζωή ΜΕ το θάνατο. μένουμε στο [μετά-] ως χρονικό επίρρημα (ακούς Google ?) ο χρόνος όμως είναι μία διάσταση που μαζί με τον τόπο είναι οι κυρίαρχες στη ζωή μας. δεν μπορούμε να φανταστούμε καν πράγματα έξω από το χώρο ή το χρόνο. δεν μπορούμε (εμείς που δεν είμαστε φυσικοί) να συνειδητοποήσουμε καλά-καλά και όλα αυτά που τόσο θεωρητικά όσο και πειραματικά αποδεικνύονται στην κβαντική θεωρία, ότι ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι τόσο «ακλόνητες» διαστάσεις όσο τις νομίζουμε. αν δε, προσθέσουμε και την ύλη με την ακατανόητη σωματο-κυμματική της δισδιάσταση, τότε μάλλον κοιτάμε πολύ χοντρικά το όλο ζήτημα της ζωής, του θανάτου και του «μετά». καλή η θεωρία, αλλά στην καθημερινή μας πρακτική «βιώνουμε» το χρόνο, τη ζωή και το θάνατο με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο που δεν τα περιλαμβάνει όλα αυτά... μήπως όμως το καθημερινό μας «βίωμα» έχει να κάνει με το επίπεδο της αντιληπτικής μας ικανότητας την οποία θεωρούμε «επίγνωση του κόσμου» υπό την οπτική γωνία της επιστήμης (σήμερα) που ορίζει τη συνείδηση του πολιτισμού μας; μήπως εάν/όταν αυτά αλλάξουν τότε και το περιεχόμενο αυτών των λέξεων είναι πολύ διαφορετικό; με άλλα λόγια: μέσα από ένα τεχνολογικό ντετερμινισμό (μοιραία), όταν η επιστήμη ανακαλύψει το εάν ο άνθρωπος είναι ένα ον που υπάρχει πολυδιάστατα τότε θα ανακαλύψουμε πως ο αισθητός κόσμος είναι τόσο δυνατός που «τραβάει όλη την προσοχή μας» όσο είμαστε «ζωντανοί», και η «μετά»-θάνατον ζωή μας θα είναι η παύση της ύπαρξης αυτών των ερεθισμάτων και η επικέντρωση της «προσοχής» μας σε κάτι «άλλο» που αν και συμμετέχουμε σε αυτό ακόμη και τώρα, δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε καν. βολικό, γιατί έτσι θα πάρουν περιεχόμενο μία σειρά από θρησκευτικές δοξασίες που θέλουν αυτή τη ζωή να είναι ένα «σχολείο» για μία άλλη ή μία «δοκιμασία» για μία άλλη. η οποία όμως, δεν μπορεί παρά να υπάρχει Σύγχρονα με αυτή, απλά δεν μπορούμε να στρέψουμε εκεί την προσοχή μας αφού δεν την αντιλαμβανόμαστε μέσα από την επιστήμη (έως τώρα) - και δεν θα μας αφήσει κανείς να την στρέψουμε εκεί γιατί έτσι θα αρχίσουμε «να την κάνουμε σιγά-σιγά» από όλα αυτά που παρέχουν δύναμη και εξουσία σε αυτούς που την κατέχουν. θα είναι ένα παιχνίδι που δεν θα μας αρέσει πια... αν όμως ανακαλύψουμε πως ο άνθρωπος δεν «συμμετέχει» σε άλλες διαστάσεις; εάν δεν υπάρχει κάποιο «σχέδιο» και κάποια «σκοπιμότητα»; επειδή -ας είμαστε ειλικρινείς- το «μεταθάνατον» μας ενδιαφέρει μόνο υπό το πρίσμα του σχεδίου και της αιτιολόγησης της ύπαρξής μας. αυτό είναι το υπεραιώνιο πρόβλημά μας και όχι το «μετά». μήπως επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε λάθος μέρος πάλι; μία φράση που άκουσα και μου άρεσε πάρα πολύ: τί υπάρχει μετά το θάνατο; ακριβώς το ίδιο με αυτό που υπάρχει πριν τη ζωή... γιατί κανείς δεν ασχολείται με το πριν-τη-ζωή; για να ξέρεις που πας, θα πρέπει να ξέρεις από που έρχεσαι... [to be continued] |
get fed
