Ο Θάνατος του Ποιητή - ημέρα 3 E-mail
xkont   
19.07.07
poet.jpg
ο Θάνατος του Ποιητή, σίγουρα θα χτυπήσει την πόρτα αυτού του χώρου πολλές φορές.
ο Γιάννης Βομπίρης, χτύπησε με αυτό το σχόλιο.
αν μου επιτρέπεις Γιάννη θα διαλέξω αυτή τη φράση σου για τίτλο:

Ο ποιητής δεν είναι δημιουργός, δημιουργείται ακατάπαυστα από τους άλλους.


«Ο ποιητής είναι ο πιο χαρισματικός και συνάμα πιο τραγικός ήρωας κάθε κόσμου και κάθε εποχής. Πρόκειται κατ’ ουσίαν για μια υβρίδια μορφή ανθρώπου και θεού.. Για ένα σπάνιο, περίεργο πλάσμα που κινείται σε μία απροσδιόριστη σφαίρα, ανάμεσα στον κόσμο του πραγματικού και του φαντασιακού, ανάμεσα στο εδώ και στο επέκεινα: στον κόσμο του δυνητικού.

Ζει την καθημερινότητα του με τον τρόπο του χαμαιλέοντα. Γι’ αυτόν, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προτιμήσεις, ιδιαίτερα γούστα, σαφή όρια ή προκαθορισμένοι στόχοι. Είναι σε όλα και σε όλους ανοιχτός. Δεν έχει συγκεκριμένη ταυτότητα, η ζωή του μοιάζει με μια ατελείωτη σειρά υποδυόμενων ρόλων. Μπορεί να μιλήσει για οποιαδήποτε θέμα, να ερωτευτεί και να κάνει να τον ερωτευτεί η οποιαδήποτε γυναίκα, να γίνει φίλος με τον οποιοδήποτε άνδρα, να γοητέψει το οποιοδήποτε ακροατήριο. Γνωρίζει τα πάντα και είναι εξαιρετικά επιδέξιος: πότε υποστηρίζει τη μία άποψη, πότε την άλλη – με την εντιμότητα που επιβάλλει η ειλικρίνεια της στιγμής. Δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια, αλλά για την επικοινωνία. Ο άλλος, ο απέναντι, είναι η ζωή του – ή καλύτερα, η τροφή του. Μολονότι τον ακούει και του συμπαραστέκεται, στην πραγματικότητα τον παρατηρεί και τόν μελετάει. Διότι σε λίγο θα τον μετουσιώσει σε έργο.

Ο ποιητής δεν είναι δημιουργός, δημιουργείται ακατάπαυστα από τους άλλους. Δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός, μπορεί να είναι και το πρώτο και το δεύτερο. Αλλά στην πραγματικότητα είναι πάντοτε το Άλλο. Ο ποιητής δεν έχει ανάγκη τον άλλον, έχει ανάγκη το Άλλο. Γεννήθηκε για να φέρει στο φως, να περιγράψει όλα τα ρήγματα και όλες τις αβύσσους στις οποίες βυθίζεται ο Άνθρωπος. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος και ο κόσμος είναι η πρώτη του ύλη. Λαμπραίνει τη ζωή τους με ασύλληπτες επινοήσεις, κόλπα και ταχυδακτυλουργίες με αντάλλαγμα μια ιστορία, ένα βλέμμα, λίγο δηλ. από το αίμα τους.

Ο ποιητής, όπως λέει και το τραγούδι, έρχεται σαν ξένος στη ζωή και ξαναφεύγει ξένος.
»
Γ.Β.