μην ντρέπεσαι, γίνε fan!  fb.jpg
πλανεμένες αρετές - παραμύθια που δεν μπορώ να ξεπεράσω E-mail
xkont   
13.07.07
virtue.jpg

ακόμα και τώρα που ξεκινάω αυτό το post για να σκοτώσω την πεποίθηση πως «η αγάπη υπερνικά τα πάντα» συνεχίζω να πιστεύω αυτή την αλήθεια.
ίσως γράφω για να διαβάσω, ίσως επιτίθομαι σε αυτήν για να δω αν μπορώ να την υπερασπίσω.

αληθινό δεν είναι το πραγματικό. είναι αυτό που δεν περνάει στη λήθη (α-ληθές). πόσες αλήθειες όμως στηρίζει ο πολιτισμός μας επί αιώνες με την ελπίδα ότι θα γίνουν πραγματικότητα. αλήθειες που δεν είναι παρά μόνον ευχές και ελπίδες.

φοβάμαι πως πάλι κατανοώ αυτή τη φράση με το λεξικό και όχι με το normality . το normality όμως είναι το πραγματικό και το λεξικό , ο εξάντας των ονείρων. ο χάρτης μιας πραγματικότητας-ευχής για το περιεχόμενο όχι των λέξεων αλλά του κόσμου του ίδιου.

εάν η γλώσσα είναι ο κόσμος, τότε ζούμε σε έναν διεστραμμένο εφιάλτη.

όσο απόλυτα διαυγές είναι το αίσθημα και η έννοια που το περιγράφει, τόσο πιο εξω-πραγματικό μοιάζει: πόσο αστείο ακούγεται το να πιστεύει κάποιος ότι αν μετά το «σ'αγαπώ» ακολουθεί ένα «επειδή».
τότε δεν μπορεί να υπάρξει «σ'αγαπώ».
πώς μπορεί μία έννοια όπως η αγάπη να είναι «σχετική»;

το διεστραμμένο μου λεξικό, αυτό που σαπίζει την ύπαρξή μου από μέσα, λέει πως η αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει με πραγματικές αιτιολογίες.
μπορεί να είναι μόνο αυθύπαρκτη, ανιδιοτελής, χωρίς επιδίωξη, χωρίς προσδοκία, χωρίς ανάγκη για ανταπόκριση. είναι ένα άνθος που μπορείς μόνο να το χαρίσεις, όχι να στο κλέψουν.

γι'αυτό και κάθε ενέργεια προς την κατάκτησή του το μαραίνει.

επάνω που πήγαινα να δω τί είναι μέσα στα «πάντα» και τί όχι, πιστεύοντας πως τίποτα, μα τίποτα δεν είναι έξω από τα «πάντα», πέρασε από το μυαλό μου το κβαντικό λεξικό:
τα πάντα είναι πιθανές εκδοχές του τίποτα. (αν έχω καταλάβει καλά αυτή τη θεωρία).

πόσο μπορεί η αγάπη να επιρρεάσει το νόμο των πιθανοτήτων;
πόση αγάπη χρειάζεται για να υπάρξει ο νόμος των πιθανοτήτων;

τώρα όμως αντιλαμβάνομαι την προβληματική διάσταση αυτής της φράσης «η αγάπη υπερνικά τα πάντα». ό,ποια και να είναι η αγάπη, ό,τι και να είναι τα πάντα, το πρόβλημα είναι στο ρήμα.

το ρήμα, θέτει σε κίνηση την πρόταση. το ρήμα, ορίζει τη δράση των λέξεων γύρω του.
«υπερνικά»...

μα αφού η αγάπη δεν μπορεί να είναι όπλο.
δεν μπορεί να είναι εργαλείο.
δεν μπορεί να είναι το μέσο για την επίτευξη μίας νίκης.
δεν μπορεί να είναι το εργαλείο για τίποτα.

αν αγαπάς, δεν θες να νικήσεις. αν αγαπάς, δεν υπάρχει μάχη.
υπάρχει μόνο κατανόηση, αποδοχή.

κι όμως, η αγάπη υπάρχει παντού.
εξόριστη στην κυμματική υπόσταση των ηλεκτρονίων, μέσα σε κάθε πιθανή εκδοχή του τίποτα.
συνδέει τις νότες μεταξύ τους, κάνει τα χρώματα να ανακατεύονται πάνω στον καμβά,
εκπέμπει το άλεκτο μέσα από ένα ακατανόητο γλυπτό.
δημιουργεί την αισθητική.

μπορώ να μην σ'αγαπώ;