| «τά 'μαθες τα νέα.... Αλέξανδρε;» |
|
| xkont | |||
| 06.06.07 | |||
τ ον Κώνστα, τον Αιμίλιο (Μεταξόπουλο) και τον Κουτσοδημητρόπουλο τους ήξερα καλά. τους άλλους όχι και τόσο. μπορεί να κάνω μεγάλο κέφι να πω εξοργιστικές ιστορίες ολοκληρωτικής ξεφτίλας που έχω ζήσει με αυτούς τους ανθρώπους, από συνεδριάσεις της Συγκλήτου στην Πάντειο που συμμετείχα, από την γενική επαφή με τους φοιτητές και τους «φοιτητοπατέρες» (υπήρξα και τα δύο), τις συμφωνίες μετατροπής του καταληψία σε χαφιέ με την «εγγύηση» του φοιτητοπατέρα της δεσπόζουσας (τότε) παράταξης και πολλά, πολλά, πολλά, άλλα. πιστέψτε με, πάρα πολλά.θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να τα αφηγηθώ κάπου. όχι, δεν είναι άγνωστα, δεν είναι κρυφά. απλά για να μην τα κουβαλάω. για να μην μου έρχονται όταν με ρωτάνε «τί γίνεται με το διδακτορικό σου;». γιατί εκτός από αυτούς, ήμουν μαθητής και πολλών άλλων που δεν θα πάνε φυλακή, επειδή τα εγκλήματά τους δεν ήταν οικονομικά. αλλά κάθε φορά, που πάω να ξεκινήσω είναι σαν να χαστουκίζω την Αγαπημένη μου. Αυτήν που όχι μόνο δεν νοιάζεται για αυτά, αλλά τα προκαλεί κι' όλας. Αυτήν που θέλει όλους αυτούς τους γελοίους καραγκιοζάκους ακριβώς για να μας μεταφέρει πιο δυνατά το μήνυμα που είναι γραμμένο επάνω στον τάφο που βρίσκεται στον Κήπο της: «να θυμόσαστε ότι ήμουν και εγώ ένας από εσάς...» η ίδια η ιστορία Της ξεκινά με την κατάχραση της περουσίας που αφέθηκε για την δημιουργία της, και αν ήταν το όνομα από τα λεφτά που φτιάχτηκε τελικά, θα είχε άλλο όνομα... δεν μπορώ όμως να ξεχάσω ότι ο Δημήτρης Κώνστας εκλέχθηκε επειδή το επίσημο ΠΑΣΟΚ και η γραμμή του στην Πάντειο ΔΕΝ ήθελε τον άλλο υποψήφιο (του ΠΑΣΟΚ).... τον Κύριο Δημήτρη Τσάτσο. να μια ωραία υπογραφή, να την κοιτάς και να θυμάσαι. τέλος, πραγματικά δεν ξέρω αν ανακουφίζομαι που αυτοί οι άνθρωποι πάνε μέσα ακόμα και αν τους «τσάκωσαν» σε άλλες ιστορίες από αυτές που ξέρω εγώ... στεναχοριέμαι όμως παράλληλα, γιατί αυτός ο Μύθος της Παντείου είναι τελικά πολύ πιο βαθύς από όσο η μνήμη θέλει να κρατήσει. είναι πολύ πιο σύνθετος από όσο η λογική μου θέλει για να τον κατατάξει. είναι πολύ πιο τραγικός από όσο η αγάπη μου θέλει να αντέξει. γι'αυτό και όταν κατεβαίνω τη Συγγρού κοιτάω από την άλλη. γιατί πάνω σε όλα αυτά έρχονται και τα μαγαζιά-αλυσίδες-«μύκητες» (που ακόμα και στη δεκαετία του 90 δεν υπήρχαν), για να θολώσουν την εικόνα Της, που όταν καθόσουνα τις νύχτες του καλοκαιριού στα τραπεζάκια απέναντι, στο σκοτάδι, Την έβλεπες, άβαφη ακόμα - ξεθωριασμένη ώχρα, να κρατάει στην κραυγαλέα σιωπή Της όλη την αγάπη που μάζευε από κάτι τελειωμένα τυπάκια σαν και μένα... γι'αυτό και όταν κατεβαίνω τη Συγγρού κοιτάω από την άλλη. |
|||
get fed
